وقتی خوب میرونی و پیست کوچیکه:
مغز مهارت را نسبی میسنجد: در محیط تنگ، بازخورد سریعتر و خطا گرانتر است، پس احساس «خوب راندن» میتواند بیشتر از توان واقعی به محدودیت پیست وابسته باشد؛ روانشناسی ورزش به این حالت خطای مقیاس محیطی میگوید. شما مهارت را با پیست کوچک میسنجید یا جاده باز؟
راهکار:
بازتعریف: پیست کوچک یعنی فرصت کم برای اشتباه، نه اثبات بزرگی؛ مهارت واقعی وقتی دیده میشود که مسیر باز و انتخابها زیاد باشد.