جمله معروف ونزدی آدامز درباره تنهایی مرگ:
از نظر زیستشناسی، حتی در انبوه جمعیت، مرگ یک فرآیند کاملاً درونبدنی و انفرادی است. سلولهای شما یکی پس از دیگری از دریافت اکسیژن محروم میشوند و مغز، تجربهٔ نهایی را کاملاً به تنهایی پردازش میکند. این تنهایی زیستی، آیا ضرورت ارتباط عمیقتر در زمان حیات را پررنگتر نمیکند؟
راهکار:
این نقلقول، یک حقیقت فیزیکی را به شکلی دراماتیک بیان میکند. شاید بتوان آن را اینگونه بازتعریف کرد: در حالی که سفر نهایی، سفر شخصی هر فرد است، مسیر زندگی را میتوان در کنار دیگران و با عشق و ارتباط ساخت تا آن لحظهٔ نهایی، بار سنگینتری نداشته باشد.