دریا برمیگردد ولی ماهی دیگر مرده؛ حسرتی که بازگشت ندارد:
برخلاف باور عمومی، ماهیها حافظهی چندماهه دارند؛ برخی کپورها تا یک سال مسیرها و حتی چهرهها را به یاد میآورند. اما در این جمله، دریا که برگردد و ماهی مرده باشد، به پدیدهی «بازگشت ناممکن» میرسیم: در طبیعت، اگر شوری یا دمای آب ناگهان تغییر کند، ماهی دچار شوک اسمزی میشود و حتی با برگشت شرایط، بافت آبشش دیگر اکسیژنگیری پیشین را ندارد. یعنی بعضی بازگشتها فقط ظاهرِ موج دارند، نه زیستِ زنده.
راهکار:
میشود جمله را اینطور بازخوانی کرد: دریا نماد زمان است و ماهی نماد لحظهای که فقط یکبار زندگی میکند؛ پس «برگشتن» همیشه به معنای جبران نیست، گاهی صرفاً تکرارِ صحنهای است که بازیگرش دیگر نیست.