درد محبت یک طرفه؛ وقتی میگه مگه من خواستم؟:
در روانشناسی به این وضعیت «خطای هزینه هدر رفته» میگویند: هرچه بیشتر برای کسی هزینه کنی، ذهن تو برای توجیه آن هزینه، توقع جبران میسازد. جمله «مگه من خواستم؟» این قرارداد پنهان را یکطرفه باطل میکند و درد آن دقیقاً از فروپاشی همان فرضِ نانوشته است. جالب اینجاست که مغز طرد شدن را مانند درد فیزیکی پردازش میکند.
راهکار:
این جمله در واقع سپر دفاعی طرف مقابل است؛ او با گفتن «مگه من خواستم؟» بارِ عاطفیِ ناخواسته را از دوش خودش برمیدارد. درد تو از جنسِ تلاش بیقرارداد است، نه بیارزشی خودت. محبت وقتی دیده نشود، به مرور تبدیل به زخم میشود، نه رابطه.