پایان هر اعتماد: تولد نفرت در یک جمله:
تحقیقات نشان میدهد عشق و نفرت از شبکههای عصبی مشترکی مثل اینسولا و پوتامن استفاده میکنند (زکی و رومایا، ۲۰۰۸). اما نفرت بخشهای مربوط به برنامهریزی و پیشبینی را هم فعال میکند، یعنی مغز برای محافظت از شما اعتماد را با یک نقشه پیشگیرانه جایگزین میکند. به همین دلیل پایان اعتماد اینقدر پرهیاهوست. آیا ممکن است روزی این همه نفرت، بیتفاوتی شود؟
راهکار:
نفرت در واقع ادامهٔ اعتماد است. وقتی ما به کسی اعتماد میکنیم و آسیب میبینیم، ذهن برای حفظ عزت نفس و جلوگیری از تکرار، آن اعتماد را به نفرت تبدیل میکند. این یک مکانیزم دفاعی است که نشان میدهد هنوز هم آن رابطه برایتان اهمیت دارد، وگرنه به بیتفاوتی میرسیدید.