جمله فلسفی تنهایی

تنهایی شکارچی؛ انفرادی یا اجتماعی؟:

در زیست‌شناسی، شکار انفرادی به تراکم پایین طعمه و کمین گره خورده؛ پلنگ و ببر تنها شکار می‌کنند تا ردشان لو نرود. اما گرگ، شیر و انسان شکارچیان اجتماعی‌اند؛ انسان با شکار تعقیبی گروهی و پرتاب نیزه از این دسته است. پس «شکارچی همیشه تنها» کهن‌الگویی فرهنگی است، نه قانون طبیعت. چرا این اسطوره این‌قدر ماندگار است؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به‌جای حسرت، تنظیم فاصله خواند: شکارچی تنها کسی است که هنوز طعمه‌اش را پیدا نکرده؛ شکارچی اجتماعی اما وقتی گله می‌شود که هدفش بزرگ‌تر از یک نفر باشد. تفاوت ببر و گرگ همین است.