تغییر نکردن آدم ها و فرصت دوباره | جمله ای تلخ:
مطالعات شخصیت نشان می‌دهد صفات اصلی پس از ۳۰ سالگی ضریب تداوم حدود ۰.۷ دارند؛ یعنی آدم‌ها معمولاً تغییر بنیادی نمی‌کنند. اما رفتار وقتی عوض می‌شود که پاداش یا تنبیه محیط تغییر کند. مغز برای صرفه‌جویی انرژی، مسیرهای عصبی قدیمی را ترجیح می‌دهد؛ «فرصت دوباره» فقط یک امید نیست، یک محرک محیطی است. سوال: تغییر برای دیگری یا برای خودمان؟
راهکار:
مغز آدم‌ها برای صرفه‌جویی انرژی به الگوهای قدیمی می‌چسبد؛ پس تغییر نه با یک فرصت دوباره، که با تکرار رفتار جدید زیر فشار یا پاداش تازه شکل می‌گیرد. شاید جمله دقیق‌تر این است: «آدم‌ها به‌ندرت برای تو عوض می‌شوند، اما برای رنجی که تاب نیاورند یا پاداشی که باور کنند، مسیر عوض می‌کنند.»