ساعت زمان را نشان میدهد؛ زمان انسان را نابینا میکند:
میشل سیفر ۶۰ روز بدون ساعت در غاری تاریک زندگی کرد؛ چرخه خوابش به حدود ۲۵ ساعت کشید. مغز ما زمان را نمیبیند، آن را درونی میسازد؛ ساعت فقط خطکشِ توافقیمان است. اگر ساعت خطکش باشد، زمان شاید آینهای باشد که نابینایی ما را نشان میدهد.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور خواند: ساعت فقط عقربهها را نشان میدهد، اما زمان است که لایههای وجود ما را آشکار میکند؛ آنچه کور میشود، چشم نیست، شاید توان دیدنِ خودِ واقعیمان در آینهی تغییر است.