جمله فلسفی درباره جدایی

ماندن راهش را پیدا می‌کند، رفتن بهانه‌اش را:

در روان‌شناسی، «استدلال انگیزشی» نشان می‌دهد ذهن ابتدا تصمیم احساسی را می‌گیرد و بعد برای آن دلیل می‌سازد؛ پس کسی که می‌خواهد بماند، عیب‌ها را نادیده نمی‌گیرد بلکه راه‌حل‌ها را برجسته می‌کند و کسی که می‌خواهد برود، بهانه‌ها را. آزمایش‌ها هم نشان داده توجه انتخابی باعث می‌شود شواهد هم‌راستا با خواسته، پررنگ‌تر دیده شوند. کدام بهانه‌ها بیشتر از «خواستن» می‌آیند تا «واقعیت»؟

راهکار:

بازتفسیر: ماندن و رفتن دو نیروی هم‌زمان‌اند؛ «بهانه» و «راه» اغلب بعد از تصمیم احساسی ساخته می‌شوند. برای دیدن تصمیم واقعی، یک بار جمله را برعکس بخوان: «رفتن راهش را پیدا می‌کند، ماندن بهانه‌اش را». این آینه نشان می‌دهد کدام طرف را با تمام وجود انتخاب می‌کنی.