جمله فدای موتون

فدای یک تار مو: عاشقانه‌ای ناب و اغراق‌آمیز:

در بسیاری از فرهنگ‌ها، مو نماد روح، قدرت و زندگی است. در ایران باستان گیسوان بلند نشانهٔ برکت بود و در سوگ، موها قیچی می‌شد. «فدای یک تار مو شدن» ادامهٔ همان باور کهن است: حیات و نیرو را در ظریف‌ترین عنصر معشوق فشرده می‌بینیم. گویی عشق، ذره‌بینی می‌شود که تمام هستی را در یک تار مو می‌گنجاند.

راهکار:

این جمله نمونه‌ای از پدیدهٔ روان‌شناختی «کانون‌سازی اغراق‌آمیز» در مراحل اولیهٔ دلبستگی است: ذهن معشوق را نه به‌عنوان یک کل، که در جزیی ترین بخش (یک تار مو) خلاصه می‌کند و حاضر است جانش را فدای همان جزء کند. این مکانیسم در واقع بزرگ‌نمایی یک ویژگی برای توجیه شدت هیجان عاطفی است.