جمله درباره نرسیدن

برای نرسیدن این همه راه آمده‌ایم؟:

پارادوکس سیزیف می‌گوید تلاش بی‌پایان اگر معنا داشته باشد، پاداش در خود حرکت است؛ پژوهش‌ها هم نشان می‌دهند دوپامین بیشتر در انتظارِ پاداش ترشح می‌شود تا دریافت آن، پس مسیر می‌تواند خودش مقصد باشد. آیا نرسیدن هم بخشی از رسیدن است؟

راهکار:

بازتعریف: «نرسیدن» اگر پایان مسیر نباشد، یک ایستگاه داده‌محور است؛ همان‌جا می‌فهمی کدام راه ارزش تکرار دارد و کدام مقصد از آغاز مال تو نبوده. مسیر طولانی خودش نشانه توان حرکت است؛ حالا می‌توانی مقصد را بازنویسی کنی، نه مسیر را پاک.