جمله درباره نبودن

دلتنگی عاشقانه: نبودنت را با خاطره‌ها پر کردم:

وقتی غیبتِ یک نفر را با خاطره پر می‌کنیم، مغز به‌جای پخش یک فیلم قدیمی، هر بار حافظه را بازسازی می‌کند؛ یعنی جای خالی با روایتی تازه پر می‌شود، نه با خودِ گذشته. همین بازسازی است که دلتنگی را گاهی عمیق‌تر و گاهی قابل‌تحمل‌تر می‌کند. جای خالی را پر می‌کنیم یا خاطره را بازنویسی؟

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور خواند: خاطره جای خالی را پر نمی‌کند، بلکه شکل تازه‌ای به آن می‌دهد؛ مثل مبلمانی که روی فرشِ نبودن چیده می‌شود. اگر بخواهی همین تصویر را ادامه بدهی، بنویس کدام خاطره بیشتر از همه جای خالی را اشغال کرده و کدام‌یک فقط سایه‌اش را پر کرده است.