حتی سایهها پشتت را خالی میکنند:
از نظر فیزیکی، سایه فقط وقتی وجود دارد که نور و جسم همزمان حاضر باشند؛ یعنی تنها همراه همیشگی تو، در تاریکی محض ناپدید میشود. در روانشناسی یونگ، «سایه» بخش انکارشدهی شخصیت است؛ وقتی آن را کنار بزنی، تصویری خالی از عمق باقی میماند. جالب اینجاست که ترس از خالی شدن پشت، اغلب ناشی از همان بخشی است که خودت نمیبینی. آیا تاریکی خیانت است یا فقط استراحت سایه؟
راهکار:
این جمله نسخهی تلخ یک واقعیت فیزیکی است: سایه فقط در نور همراهت است. پس اگر پشت سرت خالی به نظر میرسد، شاید مسئله نبودن آدمها نیست؛ شاید منبع نور زندگیات عوض شده است.