جمله انقلابی امام خمینی: این انقلاب میماند:
در روانشناسی سیاسی، پدیدهای به نام «تجمع حول پرچم» وجود دارد: در زمان تهدید خارجی، حمایت مردمی از رهبری و ساختار نظام به شدت افزایش مییابد. این اثر در انقلابهای مختلف، از جمله انقلاب فرانسه و کوبا، دیده شده است. جالب اینکه تهدید نه فقط مقاومت، که انسجام درونی را تقویت میکند و انتقادها را موقتاً خاموش میکند. آیا این اصل در انقلابهای دیگر هم تکرار شد؟
راهکار:
این جمله قدرت باور جمعی را نشان میدهد؛ در شرایط تهدید، اتحاد افزایش مییابد، اما همین میتواند به ایجاد حبابهای اطلاعاتی منجر شود. آیا تحمل نقد درونی برای پایداری انقلابها کلیدی نیست؟