عشق و والیبال: زمین میخورم تا توپت زمین نخورد:
در روانشناسی، اعتماد با «آسیبپذیری» ساخته میشود، نه با قول. آزمایش بازی اعتماد نشان میدهد مغز به قصد طرف مقابل بیش از نتیجه واکنش نشان میدهد. والیبال هم ورزش افتادنهای هدفمند است: بازیکن تعادلش را فدا میکند تا توپ زنده بماند. پارادوکس اینجاست که زمینخوردن، کنترل را به تیم میسپارد. آیا عشق هم همین تیمبودن است؟
راهکار:
این جمله استعارهای از عشق است: والیبالیست زمین میخورد تا توپ زنده بماند، اما تماشاگر فقط توپ را میبیند. در رابطه، فداکاریهای پنهان مثل همان زمینخوردنهاست؛ اگر دیده نشوند، به جای قهرمانی به فرسودگی تبدیل میشوند. عشق پایدار وقتی شکل میگیرد که هر دو نفر گاهی نقش توپ و گاهی نقش بازیکن را بپذیرند.