جمله عاشقانه فراموشی

پارادوکس عاشقانه: فراموشی‌ای که فراموش نمی‌شود:

پارادوکس «فراموشی‌ای که فراموش نمی‌شود» دقیقاً همان اثر خرس سفید است: دانیل وگنر (۱۹۸۷) نشان داد تلاش برای سرکوب یک فکر، آن را پررنگ‌تر بازمی‌گرداند؛ مغز برای «نه فکر کردن» اول باید آن را بسازد. عشق هم اگر با «فراموشش کن» تعریف شود، به حافظه‌ی مقاوم تبدیل می‌شود.

راهکار:

این پارادوکس نشان میدهد «فراموشی» اینجا نه غیبت، بلکه شکل تازهای از بهخاطر سپردن است. عشق گاهی خودش را در قالب ناتوانی از فراموش کردن پس میگیرد؛ مثل ردّ نوری که با چشم بستن تازه دیده میشود.