پنهان کردن گریه با آب دادن به مژهها:
اشک احساسی از نظر شیمیایی با اشک ناشی از پیاز تفاوت دارد؛ حاوی هورمونهای استرس مثل کورتیزول و لوسین انکفالین است و گریه واقعی نوعی تخلیه بیوشیمیایی محسوب میشود. اما مژهها برخلاف تصور با آب رشد نمیکنند؛ چرخه رشد مژه حدود ۳۰ تا ۴۵ روز است و پروستاگلاندین موجود در برخی سرمها تنها عامل اثباتشده رشد است. پس این جمله یک انکار هوشمندانه است: بدن میخواهد سموم استرس را بیرون بریزد ولی ذهن آن را به یک روتین زیبایی تبدیل کرده است.
راهکار:
این جمله یک انکار آیینهای است: به جای گریه، مژهها را آب میدهی؛ یعنی بدن در حال پردازش اندوه است اما ذهن آن را به یک روال زیبایی تبدیل کرده. شاید همین شوخطبعی تلخ نشان میدهد غم همیشه با اشک نمیآید؛ گاهی خودش را پشت یک مراقبت روزمره قایم میکند.