شعر سعدی درباره بیقراری و گیر افتادن در عشق:
این بیت سعدی یکی از قدیمیترین توصیفهای ادبی از «تعارض گرایش-اجتناب» در روانشناسی است. کرت لوین، روانشناس قرن بیستم، این مفهوم را فرموله کرد: همزمان جذب شدن و فرار کردن. جالب این که مغز در چنین شرایطی در قشر سینگولیت قدامی دچار اضافهبار میشود. شما در زندگیتان چنین دوسوگرایی را تجربه کردهاید؟
راهکار:
این بیت دقیقاً حال آدمی را توصیف میکند که در یک رابطه پیچیده یا موقعیت دوگانه گیر افتاده: نه میتواند بماند نه میتواند برود. شاید معادل امروزیاش همان «پارادوکس انتخاب» باشد که هر دو گزینه هزینه دارند.