غریبه شدن با عشق سابق: نقل قول پاتریک راثفوس:
بر اساس نظریهٔ دلبستگی، مغز ما پیوندهای عاطفی را مانند نقشههای عصبی کدگذاری میکند. وقتی رابطهای به پایان میرسد، این نقشهها باقی میمانند اما احساس نزدیکی محو میشود، پدیدهای به نام «بهیادآوری بدون عاطفه». یعنی خاطرات مشترک میتوانند زنده باشند در حالی که صمیمیت مرده است. آیا این تناقض را تجربه کردهاید؟
راهکار:
واقعیت تلخ این است که حتی خاطرات مشترک هم نمیتوانند فاصلهٔ احساسی را پر کنند؛ شاید به همین دلیل است که گاهی باید خاطرات را رها کرد تا بتوان از نو شروع کرد. این جمله یادآور همان پارادوکس صمیمیت است: هرچه خاطرات عمیقتر، جدایی تلختر.