هر جا قدم بگذاری، گل میروید؛ اثر زیبای حضور:
در آمازون، تمدنهای باستانی بدون اینکه بدانند «ترا پره» ساختند: خاکِ غنی از زغال و سفال که هزار سال بعد هنوز ۲ برابر مناطق اطراف، گل و گیاه در آن سبز میشود. یعنی پای انسان در جای درست، فقط اثر نیست؛ یک «باغبان ناخواسته» است. اما همین پا در خاکِ اشتباه، بیابان میسازد؛ پس راز در کجا قدم گذاشتن است، نه در خود قدم. شما کدام «خاک» را انتخاب میکنید؟
راهکار:
این تصویر را بزرگنمایی کن: «قدم» فقط راه رفتن نیست؛ هر انتخاب کوچک، هر پیامی که امروز میفرستی، یک قدم است. اگر قرار است جایی گل بروید، سؤال این است: آن کار، کدام گل را در زندگیت سبز کرده؟ نامش را بگذار: آرامش، احترام، اعتماد. همین یک جمله، شعر را به نقشهٔ عمل تبدیل میکند.