چرا کلمات همیشه ناقص میمانند؟:
مغز ما در هر ثانیه ۱۱ میلیون بیت داده دریافت میکند، اما تنها ۵۰ بیت را آگاهانه پردازش میکند. زبان، یک الگوریتم فشردهسازیِ بیرحمانه است که ۹۹.۹۹٪ واقعیت را دور میریزد. هر جملهای که میگوییم، نسخهای بهشدت تقلیلیافته از آن چیزی است که در ذهن میگذرد. در واقع، ناقص ماندن کلمات نه یک اتفاق، که ذاتِ ارتباط است. آیا سکوت گویاترین شکل زبان نیست؟
راهکار:
در نقص کلمات، زیبایی نهفته است. ذهن ما شکافها را ناخودآگاه پر میکند و این مشارکتِ خاموش، معنا را عمیقتر میسازد. ناقص ماندن کلمات نه یک ضعف، که موتور محرک تخیل و هنر است.