متن کردی: «چاو تە کل ژیانا من ئەکە» و راز نگاه عاشقانه:
مردمک چشم هنگام دیدن معشوق بدون اراده گشاد میشود – واکنش مستقیم سیستم عصبی سمپاتیک. یعنی مغز بیآنکه دستور بدهد، نور نگاه را کم میکند تا تصویر آن یک نفر واضحتر نقش ببندد. شاعران کرد و فارس قرنها بدون دستگاه MRI این حقیقت را در مصرعهایی مثل «چاو تە کل ژیانا من ئەکە» شرح دادهبودند. هنوز هم کسی نمیداند چرا مردمک عشق را از تهدید تشخیص میدهد.
راهکار:
چشمها تنها عضو بدن هستند که از نوزادی تا بزرگسالی تغییری در اندازهشان نمیکنند؛ انگار قرار است همیشه همان دریچهی نخستین نگاه عاشقانه بمانند. جملهات را از زاویهی تکامل بخوانیم: عشق یعنی دوباره از همان دریچهی کودکی به جهان نگاه کنی.