کوروش آسوده بخواب؛ از کوروش کبیر تا ایران باستان:
این جمله در هیچیک از منابع هخامنشی دیده نمیشود و بهاحتمال زیاد زاییدهی گفتمان ملیگرایانهی مدرن است. استوانهی کوروش نیز برخلاف تصور رایج، نه اعلامیهی حقوق بشر، بلکه بیانیهای سیاسی برای مشروعیتبخشی به فتح بابل بود. آیا اصالت یک نقلقول مهمتر است یا کارکرد نمادین آن برای امروز؟
راهکار:
این جمله را میتوان بازتاب یک نیاز روانی جمعی به قهرمان تاریخی دانست: ملتها معمولاً گذشته را نه آنگونه که بوده، بلکه آنگونه که برای هویت امروزشان لازم است بازسازی میکنند. کوروش اینجا بیشتر از یک پادشاه، به نمادی برای «ایرانِ نگهبان» تبدیل شده است.