ستارهها در دل تاریکی؛ امید در سختترین روزها:
پدیدهای که میبینی «کنتراست» نام دارد: در فیزیک، شدت نور ستارهها در روز با شب فرقی ندارد، اما مغز انسان برای درک نور به زمینهی تاریک نیاز دارد. قانون گشتالت میگوید ذهن ما «شکل» را فقط در برابر «زمینه» تشخیص میدهد؛ یعنی همان تاریکی است که به ستارهها معنا میدهد، نه خود ستاره. بدون شب، هیچ ستارهای «ستاره» نیست. پس آیا سختیها شرط لازم برای دیدهشدن ارزشها نیستند؟
راهکار:
این جمله را میتوان معکوس خواند: اگر ستارهها نبودند، شب فقط سیاهی بود؛ یعنی سختیها زمینهی دیدهشدن درخششاند. یک بار دیگر با تمرکز روی «تاریکی» به جای «ستاره» بخوان تا لایهی تازهای از امید پیدا کنی.