عشق وجود دارد، ولی آدمها آن را ندارند؟:
پارادوکس عشق: در علوم اعصاب، عشق رمانتیک مدار پاداش (VTA) و هسته دمی را فعال میکند، شبیه اعتیاد طبیعی؛ اما همین مغز برای «بهدست آوردن» پاداش قویتر واکنش میدهد تا «نگهداشتن». پس عشق وجود دارد، ولی ظرفیت انسانی اغلب در مرحلهٔ سوختن و ساختن میماند.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: عشق مثل برق شهری است؛ در شبکه هست، اما اگر مدارِ فرد با خودآگاهی، مرزگذاری و مهارت ارتباطی بسته نشود، لامپ روشن نمیشود. بحث بر سر «داشتن یا نداشتن» عشق نیست، بر سر «وصل بودن یا نبودن» به آن است.