پاسخ به شکست: قدرت شگفتانگیز امیدواری:
در روانشناسی، امیدواری فقط یک حس خوب نیست؛ یک فرآیند شناختی پیچیده شامل هدفگذاری (مسیر) و انگیزه (عاملیت) است. جالب اینجاست که مغز افراد امیدوار پس از شکست، فعالیت کمتری در ناحیه درد نشان میدهد و سریعتر مدارهای پاداش را فعال میکند. انگار که مغزشان بهطور پیشفرض روی راهحل تنظیم شده است، نه زخم. این یعنی شکست را نه با خوشبینی کور، که با سیمکشی متفاوت مغز پاسخ میدهند. سوال: شما موقع شکست، بیشتر روی مانع زوم میکنید یا روی مسیر بعدی؟
راهکار:
تحقیقات نشان میدهد تمرین روزانه «بهترین خودِ ممکن»، یعنی ۵ دقیقه نوشتن درباره آیندهای که در آن موفق شدهاید، مسیرهای عصبی امید را فعال میکند و تابآوری در برابر شکست را بالا میبرد.