نقل قول کوروش بزرگ درباره زانو نزدن و ایستادگی:
پارادوکس تاریخی جالبی است: این جمله در هیچ منبع هخامنشی یا یونانی ثبت نشده، اما در دربار کوروش، آیین «پروسکونسیس» (تعظیم و بوسیدن دست/زمین در برابر شاه) رایج بود؛ یونانیها همان را نشانهی بندگی میدانستند. یعنی امروز کوروش نماد زانونزدننشدن شده، در حالی که شاهان هخامنشی خودشان آیین تعظیم داشتند.
راهکار:
این جمله را میتوان از یک شعار ایستادگی فردی به یک پرسش جمعی تبدیل کرد: اگر سقفِ آسمان برای همه کوتاهتر از قامتشان باشد، مرز میان غرور و مقاومت کجاست؟