ماه؛ نشانهای که تاریکترین شبها همیشگی نیستند:
ماه هر سال ۳.۸ سانتیمتر از زمین دورتر میشود؛ یعنی دارد آهسته از ما فاصله میگیرد، اما همین فاصله گرفتن است که چرخش زمین را پایدار نگه داشته. میلیاردها سال پیش، ماه آنقدر نزدیک بود که شبها را خیلی روشنتر میکرد و جزرومدها زمین را به هم میریختند؛ همان تلاطم اولیه، مدار امروزی را آرام کرد. اگر ماه این همه تغییر را تجربه کرده، شاید تاریکیِ تو هم فقط یک مرحله از یک چرخش بزرگتر باشد.
راهکار:
میتوانی این تصویر را به استعارهای از چرخهٔ طبیعت ببری: همانطور که ماه هر شب به یک شکل برنمیگردد، غمِ آدمها هم هر روز یک جور تازه میشود؛ پس عبور از تاریکی هم یک شکل ثابت ندارد، فقط کافیست منتظر یک چرخشِ تازه باشی.