دلتنگی برای امام زمان: بیا نور را برگردان:
در فیزیک نور، سایه حاصل نبودنِ نور نیست؛ نتیجه برخورد نور با یک مانع است. اگر نوری بتابد و مانعی نباشد، سایهای شکل نمیگیرد. در روایتهای مهدوی هم غیبت، «پنهانی پشت پرده» توصیف شده، نه غیبت مطلق؛ یعنی امام حاضر است اما مثل خورشید پشت ابر، جهان را روشن میکند بیآنکه مستقیم دیده شود. دعای ندبه دقیقاً همین فاصله بین دیدهشدن و نادیدهشدن را فریاد میزند.
راهکار:
انتظار در ادبیات دینی فقط یک دلتنگی منفعل نیست؛ در روایتها نوعی کنش اجتماعی و روحی است. «سایه بدون نور» را میشود جور دیگری دید: سایه یعنی نور هست، اما یک مانع بین تو و آن نور فاصله انداخته است؛ پس هر جمعه با دعای ندبه، انگار داری آن مانع را شفافتر میکنی تا نور خودش را نشان بدهد.