رباعی عاشقانه: از نهنگ و پلنگ تا جمال خوب رنگان:
در روان‌شناسی به این منطق «توجه انتخابی» می‌گویند: مغز پیش از دیدن، بر اساس قوی‌ترین میل، فیلتر می‌سازد. آزمایش معروف سیمونز و چابریس نشان داد وقتی ذهن درگیر یک هدف خاص است، حتی گوریل وسط صحنه را نمی‌بیند. عاشق هم زیبایی را کشف نمی‌کند؛ از میان هزاران محرک، فقط «جمال خوب رنگان» را بزرگ‌نمایی می‌کند. به همین دلیل هرکس جهان را با عدسی میلِ غالبش می‌بیند.
راهکار:
بازتفسیر: این رباعی می‌گوید هرکس جهان را با عدسیِ قوی‌ترین میلش می‌بیند؛ نهنگ دریا را، پلنگ صحرا را، تنگ‌چشم ثروت را و عاشق زیبایی را. پس زیبایی ویژگی ثابتِ اشیا نیست، بلکه اثرِ نگاه عاشق است.