تنهایی یعنی دنیای یک نفر؛ نگاهی به دیالوگ شازده کوچولو:
بر اساس «عدد دانبار» در علوم شناختی، مغز انسان بهطور طبیعی فقط میتواند حدود ۱۵۰ رابطه معنادار را مدیریت کند. پس جمعیت هفت یا هشت میلیارد برای ذهن ما واقعیت ندارد؛ مغز ما در بهترین حالت یک روستای کوچک را میشناسد. نکته دردناکتر: تحقیقات نشان میدهد طرد شدن توسط همان «یک نفر»، همان مدار مغزی درد فیزیکی را فعال میکند. آیا میشود یک نفر، از میلیاردها نفر بیشتر وزن داشته باشد؟
راهکار:
این جمله را برعکس بخوان: کسی که دنیایش یک نفر است، همان یک نفر را جای کل جهان گذاشته؛ پس تنهاییاش نه کمبود، که وسعت عشقش را نشان میدهد. میتوانی بنویسی: «بعضیها هشت میلیارد نفر را دارند، اما یک نفر را نه.»