جماعتی آغشته به هوس: نقدی بر خواب آلودگی اجتماعی:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام «بیهنجاری آنومیک» وجود دارد: وقتی افراد در جمعی غرق میشوند که ارزشهایش فروپاشیده، هوسها جایگرین هدف میشوند و انرژی جمعی به خوابی عمیق بدل میگردد. جالب اینجاست که نورونهای آینهای ما در چنین فضایی، بیتفاوتی را تقلید میکنند. آیا این «هوسِ خفته» نشانهی مرگ تدریجی یک فرهنگ نیست؟
راهکار:
این جمله تصویری از جامعهای است که در عین اشباع از تمایلات، در خواب غفلت به سر میبرد. شاید بتوان آن را به «جمعیتی که هوس را جایگزین هدف کردهاند» تعبیر کرد – نگاهی تیزبینانه به تناقض بین اشتیاق و سکون.