جمع کردن امید

زندگی یعنی جمع کردن تکه‌های امید در روزهای خسته:

مغز انسان در مواجهه با ناامیدی، ماده خاکستری ناحیه پیش‌پیشانی را تحلیل می‌دهد – اما تمرین «امیدآفرینی» (Hope Therapy) می‌تواند این ناحیه را بازسازی کند. جالب‌تر اینکه نورون‌های آینه‌ای وقتی امید دیگران را می‌بینیم فعال می‌شوند. آیا امید یک مهارت اکتسابی است که می‌توان آن را مثل عضله تمرین داد؟

راهکار:

این جمله زیبا را می‌توان به یک تمرین روزانه تبدیل کرد: هر شب سه «تکه امید» کوچک از آن روز را یادداشت کنید – حتی لبخند یک غریبه. تحقیقات نشان داده این کار مدارهای عصبی خوش‌بینی را تقویت می‌کند.