جمع کردن آشغال

کاش رفتگر بود و آدم‌های آشغال را جمع می‌کرد:

در علوم شناختی به این «اثر برچسب‌زنی» می‌گویند: مغز برای صرفه‌جویی، آدم‌ها را به دستهٔ خودی/غیرخودی تقسیم می‌کند و برچسب زدن به دیگران، مدار دوپامین را فعال می‌کند. یعنی این جمله بیشتر از آنکه دربارهٔ دیگران باشد، یک خوراک لذت‌بخش برای مغز گوینده است. در تاریخ هم «پاکسازی» واژه‌ای بود که به جان انسان‌ها افتاد. سؤال این است: ما در سطل بازیافت چه کسی هستیم؟

راهکار:

این جمله را می‌شود معکوس دید: هر کس از «آشغال» بودن دیگران می‌گوید، احتمالاً در سطل بازیافت کس دیگری هم هست. شاید به جای رفتگر، به آینه نیاز داریم.