همه خوبی را یکجا نگذارید: راهی برای جلوگیری از خستگی و سوءاستفاده:
در روانشناسی اجتماعی، اثر «کمیابی» نشان میدهد که در دسترس بودن بیش از حد و بیوقفه یک منبع (حتی محبت)، ارزش درکشده آن را نزد دیگران به شدت کاهش میدهد. آزمایشهای مشهور «تقویت متناوب» هم ثابت کردهاند که پاداشهای نامنظم و غیرمنتظره، کشش، وابستگی و احترام به مراتب بیشتری نسبت به پاداشهای مداوم ایجاد میکنند. آدمی آنچه همیشه و رایگان هست را ناخودآگاه بیارزش میپندارد. آیا سخاوت بیمرز، ناشی از مهربانی است یا ناآگاهی از این اصل تکاملی؟
راهکار:
برای جلوگیری از سوءاستفاده، از تکنیک «ارزشآفرینی متناوب» استفاده کنید: محبت و خوبیتان را به طور پیوسته و یکنواخت خرج نکنید، گاهی فاصله بگیرید و مرزهای روشن بگذارید. تحقیقات نشان میدهد رفتارهای مثبت نامنظم و غیرقابل پیشبینی، نزد دیگران تحسین و احترام بیشتری میآفریند تا سخاوت بیوقفه و قابل پیشبینی.