جهنم ذهنی

جهنم ذهنی؛ دردی که به شکنجه نیاز ندارد:

درد روانی در مغز همان نواحی پردازش درد جسمی (قشر جزیره‌ای و کمربندی قدامی) را فعال می‌کند؛ نشخوار فکری نیز با شبکه حالت پیش‌فرض، خاطره رنج را بارها بازپخش و الگوی عصبی آن را تثبیت می‌کند. یعنی جهنم ذهنی می‌تواند ساختاری عصبی داشته باشد.

راهکار:

این جمله رنج را به هویتی بدل می‌کند که ذهن برای بقا ساخته است؛ اما همان ذهنی که زندان را ساخته، توان تغییر معماری آن را هم دارد. جهنم ذهنی وقتی نام‌گذاری شود، از «تمام هویت» به «یک تجربه» فرو می‌کاید.