حافظ شیراز فرمودند:
چه امید است بر چرخِ نیلوفری،
که یاران را جدا سازد به هر سری؟
بزرگی را که دیدی، جاودان زیست؟
همه رفتند، آخر، ای دل، این خُردی!
چه بینی زِ دنیا، جز خونِ دل و درد؟
که دستِ روزگار، اینسان کند، خُرد.️
چه امید است بر چرخِ نیلوفری،
که یاران را جدا سازد به هر سری؟
بزرگی را که دیدی، جاودان زیست؟
همه رفتند، آخر، ای دل، این خُردی!
چه بینی زِ دنیا، جز خونِ دل و درد؟
که دستِ روزگار، اینسان کند، خُرد.️
5.0
شعر فلسفی ناپایداری فناپذیری تاوشعر جهانبینی حافظ حافظ، با این ابیات، به زیبایی به ناپایداری جهان و ...