جهان هنوز همان است؟ نگاهی به ایستایی ذهنی:
واقعیت جالب: در روانشناسی شناختی به این پدیده «سوگیری وضع موجود» میگویند – مغز ما تغییرات را نادیده میگیرد تا ثبات ادراکی حفظ کند. حتی کهکشانها با سرعت ۶۰۰ کیلومتر بر ثانیه در حال دور شدن از هم هستند، اما ذهن ما «همان بودن» را میبیند. آیا این حافظه است که دنیا را ثابت میکند یا دنیا واقعاً راکد است؟
راهکار:
آیا شاید دنیا تغییری نکرده، بلکه لنز ذهنی ماست که روی 'همانطور' فریز شده؟ آزمایشی ذهنی: اگر یک سال پیش را دقیقاً به یاد بیاورید، آیا واقعاً همه چیز یکسان بود یا خاطرات ما رویدادها را هموار میکنند؟