زاده شده برای جهان تاریک؛ شعری از تاریکی درون:
در روانشناسی یونگی، «سایه» نه دشمن بلکه بخشی از روان است که در تاریکی شکل میگیرد؛ یونگ میگفت تا ناخودآگاه را آگاه نکنیم، سرنوشت ما را هدایت میکند. در اسطورههای ایرانی، میترا در غار تاریک زاده میشود و سپس به روشنایی میرسد. تاریکی اغلب زهدان آفرینش است، نه پایان آن. کدام تاریکی در تو منتظر نامگرفتن است؟
راهکار:
این جمله را میتوان بهعنوان یک استعاره خواند: تاریکی فقط نبود نور نیست؛ فضایی برای شکلگیری چیزهایی است که در روشنایی دیده نمیشوند. قدم بعدی: همین تصویر را به یک شعر کوتاه با تضاد نور و سایه تبدیل کن؛ مثلاً «زاده شدم برای شب، تا ستارهها را ببینم.»