جهان بعدی و قول پشت منی؛ عاشقانهای ابدی:
فیزیک کوانتوم میگوید جهان هر لحظه به بینهایت جهان موازی شاخهشاخه میشود؛ در تفکر «جاودانگی کوانتومی»، آگاهی شما همیشه در شاخهای که زنده میماند ادامه مییابد. شاید «جهان بعدی» یک قول نیست، یک ضرورت ریاضی است. سوال اینجاست: آیا نسخهای از تو در آن شاخه مرا به خاطر میآورد؟
راهکار:
در جهانی که مدام در حال فروپاشی و بازسازی است، قول «پشت منی» شاید چندان به سرنوشت کهکشانها ربطی نداشته باشد؛ این جمله یک «قرارداد اجتماعی عاطفی» است برای همین لحظه. شاید قدرت واقعی آن در ساختن جهانی امنتر در همین جاست، نه در جهان بعدی.