جهان از اوست

بیت معروف سعدی در مورد عشق به خدا:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد هنگام تجربه‌ی 'وحدت عرفانی'، فعالیت قشر پیشانی کاهش و امواج تتا در مغز افزایش می‌یابد که با احساس آرامش و شادی عمیق همراه است. این دقیقاً همان حالتی است که سعدی در این بیت توصیف می‌کند: شادی از آنجا که منبع آن نامحدود است. آیا تا به حال چنین حسی را در مراقبه یا نیایش تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

اگر این بیت را با نگاهی نو بخوانیم، می‌توان گفت خوشبختی واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که منبع آن را در بیرون از خود نبینیم، بلکه در پیوند با کل هستی جستجو کنیم. تجربه‌ی این حس وحدت در زندگی روزمره می‌تواند به کاهش استرس و افزایش رضایت کمک کند.