ناسپاسی و خیانت بعد از کمک؛ داستان پر و بال دادن:
آیا میدانستید در زیستشناسی به این پدیده «اثر فاخته» میگویند؟ فاخته تخم خود را در آشیانه پرندگان دیگر میگذارد و جوجهاش بزرگتر از بقیه، غذا را میرباید و حتی جوجههای میزبان را از لانه بیرون میاندازد. یعنی نهایت ناسپاسی و خیانت به کسی که به تو پناه داده. اینجا هم پر و بال دادن یادآور همان داستان است: هر که را پروردهای، نهایتاً بر سرت خراب میکند. سوال برای جامعه: آیا این فقط یک انتخاب اشتباه است یا ذات برخی آدمها همان فاختهای است؟
راهکار:
این بیت تلخ یادآور نظریه «انتظار ناسازگار» در روانشناسی است: هر چقدر کمک ما بیشتر باشد، احتمال سرخوردگی از ناسپاسی بالاتر میرود. شاید بهتر باشد پیش از هر حمایتی، مرزهای انتظارات را شفاف تعریف کنیم تا طعم این «بال و پر» شور نشود.