قلب و هنر فراموش نکردن در گذر زمان:
در عصبشناسی، مفهوم «حافظه هیجانی» نشان میدهد خاطرات همراه با احساس قوی، در آمیگدال مغز حک میشوند و بهراحتی پاک نمیگردند. این سازوکار بقا برای اجتناب از خطرات تکرارشونده بود، اما امروز گاه خود به زخمی تبدیل میشود که التیام نمییابد. آیا این پایداری خاطره، نعمت است یا نقص در طراحی سیستمعصبی ما؟
راهکار:
مغز ما خاطرات را نه بهصورت یک فایل کامل، بلکه بهعنوان تکههایی پراکنده ذخیره میکند و هر بار که خاطرهای را بهیاد میآوریم، آن را بازنویسی میکنیم. شاید آنچه قلب فراموش نمیکند، در واقع نسخهای است که خودمان مدام در حال بازسازی آن هستیم.