رابطه مثل تام و جری؛ دعوا داریم ولی جدا نمیشیم:
در روانشناسی روابط، چرخهٔ تعارض-آشتی باعث ترشح متناوب کورتیزول و دوپامین میشود؛ مغز این نوسان هیجانی را با «پاداش غیرقابلپیشبینی» اشتباه میگیرد و به آن وابسته میشود. این همان مکانیسم شرطیسازی متناوب است که در قمار فعال میشود؛ به همین دلیل دعواهای پایانناپذیر گاهی پیوند را محکمتر نشان میدهد، در حالی که سیستم عصبی را فرسوده میکند.
راهکار:
این الگو را میشود از لنز «وابستگی هیجانی» دید: دعوا و آشتی مکرر، مغز را در چرخهٔ پاداش نگه میدارد و برای همین جدا شدن غیرممکن به نظر میرسد.