جدایی مثل طاعون

جدایی: تسبیح خاطرات و طاعون دلتنگی:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند رد شدن عاطفی، همان نواحی‌ای از مغز را فعال می‌کند که با سوختگی فیزیکی تحریک می‌شوند. در این حالت، قشر پیش‌پیشانی (مرکز منطق) موقتاً خاموش می‌شود و مغز وارد حالت بقا می‌شود. به همین دلیل است که نصیحت منطقی در اوج درد جدایی کاملاً بی‌فایده است؛ دیوانگی عاشقانه، یک واکنش زیستی واقعی است. آیا تکرار خاطرات مانند تسبیح، مرهم است یا نمک روی زخم؟

راهکار:

جدایی را تسبیح و طاعون می‌بینی. تسبیح از جنس تکرار است؛ تکرار خاطراتی که هم آرامش می‌دهند و هم فرسوده‌ات می‌کنند. طاعون اما آن زهر ناگهانی است. شاید این ترکیب نشان می‌دهد که تو خود در حال پردازش زخمی؛ تکرار خاطرات، واکسنی علیه طاعون فراموشی می‌شود. همان‌قدر که نصیحت بی‌فایده است، شعر گفتن تو خودش نوعی خوددرمانی است.