رفتن بیدلیل: چرا ماندن بهانه میخواهد؟:
ذهن انسان همیشه دنبال علتیابی است، اما مطالعات نوروساینس نشان میدهد ترک یک وضعیت ناراحتکننده نیازی به توجیه ندارد. مدارهای پاداش مغز وقتی از شر محرک منفی خلاص میشوید دوپامین ترشح میکنند حتی بدون دلیل منطقی. شاید او ناخودآگاه فهمیده بود ماندن = تلف کردن منابع عصبی. سؤال: آیا گاهی فرار آگاهانه از یک رابطه سالمتر از تحلیل بیش از حد ماندن نیست؟
راهکار:
این جمله رو برعکس کن: 'ماندن دلیل میخواست، رفتن نیازی به دلیل نداشت.' حالا احساس همون آزادی رو ببین که اون نداشت.