جدایی از مردم

جدایی از مردم و امید بی‌پایان به خدا:

در روانشناسی، این حالت شبیه به «تنهایی اگزیستانسیل» است، یک حس بنیادی از جدایی که می‌تواند منجر به کشف عمیق‌ترین منابع معنوی فرد شود. تاریخ عرفان شرق و غرب پر از نمونه‌هایی است که این انزوا، موتور محرک شکوفایی روحی شده. آیا این نوع تنهایی را می‌توان یک موهبت پنهان دانست؟

راهکار:

این حس عمیق درونی را می‌توان با نوشتن نامه‌ای به خودِ آینده یا خلق یک اثر هنری کوچک (مثل یک طرح یا چند خط موسیقی) گسترش داد تا این حالت ذهنی ثبت و ملموس شود.