انتظار برای خودی که با او رفت:
در روانشناسی، «ازخودبیگانگی» در روابط وابسته یکی از ریشههای اضطراب جدایی است. جالب اینجاست که مغز ما هنگام عشق ورزیدن، همان مدارهای عصبیای را فعال میکند که برای «خود» اختصاص دارد – یعنی عملاً بخشی از هویتمان را به دیگری میسپاریم. این پدیده «همآمیختگی خود» نام دارد و شاید دلیل این حس پارادوکسیکال باشد. سؤال: آیا میتوان بدون رها کردن آن بخش از خود، دوباره کامل شد؟
راهکار:
این جمله انگار از «خودفراموشی» در عشق میگوید. اگر بخواهی آن بخش از خودت را که با او رفته بازسازی کنی، میتوانی دوباره با کارها و علایق قدیمیات ارتباط بگیری – حتی اگر در ابتدا ساختگی به نظر برسند. هویت چیزی نیست که یکبار برای همیشه گم شود، بلکه هر لحظه میتوانی آن را از نو بسازی.