وعده بازگشت از دسترفتهها؛ عهدی عاشقانه:
در فیزیک کوانتوم، اطلاعات هرگز نابود نمیشود؛ حتی اگر کتابی بسوزد، اطلاعاتش در الگوی تابش پراکنده میماند. از نظر عصبشناسی، خاطرات با هر بار بازیابی توسط مغز بازسازی میشوند و نسخهای جدید با احساسات اکنون میسازند. پس «بازگرداندن» همیشه نوعی آفرینش دوباره است. آیا این وعده، معجزهای از جنس خلق دوباره است؟
راهکار:
وعده بازگرداندن گذشته، در واقع نوعی خلق دوباره است. هر بار که چیزی را از نو میسازی، آن را با آگاهی امروزت میسازی، نه دقیقاً همان چیز قبلی. این فرصتی است تا چیزی عمیقتر و مقاومتر از اصلش خلق کنی، نه صرفاً یک کپی.