چرا کشتن فیدل کاسترو اندیشهاش را زندهتر کرد؟:
در علوم اعصاب پدیدهای به نام «بازنمایی توزیعشده حافظه» وجود دارد: خاطرات نه در یک سلول، بلکه در شبکهای از نورونها ذخیره میشوند. بههمین ترتیب، ایدههای انقلابی وقتی در شبکهٔ اجتماعی ریشه بدوانند، حذف یک فرد باعث تقویت «ناهماهنگی شناختی» در دیگران میشود که باورها را محکمتر میکند. جالب اینجاست که تحقیقات نشان داده محتوای سیاسی پرخشم در شبکههای مجازی ۴ برابر بیشتر از محتوای خنثی بازنشر میشود. آیا جامعهٔ ما امروز بیش از زمان فیدل دچار «انفجار ایده» شده است؟
راهکار:
این جمله به یکی از رازهای روانشناسی اجتماعی اشاره دارد: «حافظه جمعی» یا همان «اثر ماندگار ایده» که در نظریهٔ «همهگیری شناختی» اثبات شده است. ایدهها مانند ویروسهایی عمل میکنند که با تکرار و احساسات قوی، از مغزی به مغز دیگر میجهند. حالا یک سؤال: چه ایدههایی در عصر دیجیتال این قدرت را دارند که حتی با حذف فیزیکی حاملشان زنده بمانند؟